komid ad lokum...

Ta er komid ad tvi, sidasta bloggid!

Nuna erum vid stodd i Lima tar sem vid munum eyda sidustu dogum okkar i Sudur Ameriku.
A midvikudaginn fljugum vid til New York tar sem vid verdum i einn dag og lendum svo a Islandi a midnaetti fostudaginn 31 juli.
Her i Lima er planid ad taka tvi mjog rolega tar sem vid hofum vaegast sagt verid a fullu sidustu daga og orlitil treyta er farin ad segja til sin. 

Machu Pichu ferdin er an efa einn af hapunktum ferdarinnar. Vid byrjudum fyrsta daginn a tvi ad keyra upp a 4000m hatt fjall og hjoludum svo nidur i 1200m haed en i heildina voru tetta 90 km.
Landslagid a leidinni var storfenglegt og vedrid alveg frabaert. Naestu 2 daga gengum vid i gegnum frumskog, hluta af upprunalega Inka-stignum, i gegnum litil torp og eftir jarnbrautarteinum. Tetta voru i heildina u.t.b. 30km. Sidasta daginn voknudum vid kl 4 og gengum upp a fjallid tar sem borgin stendur, 1767 troppur takk fyrir! Inni i borginni gengum vid i 6 klst upp og nidur fleiri troppur, fengum leidsogn um borgina og roltum svo nidur fjallid. Tetta var i heildina alveg frabaer upplifun.

Vid komum til Cuzco um kvoldid tann dag og akvadum ad taka naeturrutu daginn eftir til Chincha. Vid hofdum lesid i Lonely Planet ad Chincha vaeri hofudborg "Afro-Peruskrar menningar" tar sem vid gaetum upplifad lifandi tonlist, danssyningar og bordad godan mat. Svo vissum vid ad baerinn laegi vid strondina svo vid saum fyrir okkur ad tetta vaeri tilvalinn stadur til ad slappa af tessa sidustu daga okkar. Annad kom to i ljos. Chincha er an efa einn ljotasti, skitugasti og havaerasti baer sem vid hofum komid til og strondin ne solin voru hvergi sjaanlegar.
Vid akvadum to ad gera gott ur tessu, eyda deginum i leti og fara fint ut ad borda um kvoldid i El Carmen, sem er litill baer rett fyrir utan Chincha og atti ad vera idandi af lifi og fullur af veitingastodum. Vid hoppudum upp i leigubil sem endadi sem lengsti runtur ferdarinnar tvi tegar tangad var komid var ekkert ad sja og eini veitingastadur torpsins lokadur.
Vid endudum tvi a ad borda kjukling og franskar a skyndibitastad vid hlidina a hotelinu.
Topudum trunni a Lonely Planet og nokkrum kronum i tilgangslausa leigubilaferd.

Vid erum tvi komin til Lima fyrr en aaetlad var, sem er bara oskop fint. Solin laetur to ekki sja sig her heldur en vid erum i rolegu hverfi tar sem audvelt er ad slaka a. Okkur er bodid i mat i kvold til vinafolks Asbjargar og aetlum svo ad kvedja Sudur Ameriku med stael annad kvold.

Vid tokkum lesninguna, vonum ad tid hafid notid vel!
-tangad til i naesta ferdalagi; Asmundur, Asbjorg og Marta Bjorg.  
                                               (Asirundur, Asbdor og Martha Biorg)

Faranlega frabaer rutuferd!

Vid erum nuna stodd i Cusco, hofudborg turista her i landi.  Rutuferdin hingad setti skemmtilegan svip a sidustu daga.  Eftir ad hafa skodad Puno var planid ad fa ser lamakjot og taka sidan rutuna kl 20:30.  Eins og svo oft adur vorum vid svipt voldunum, kvoldid byrjadi a tvi ad vid fengum oaett lamakjot sem vid hofdum to bedid eftir heillengi (fengum ad lokum mjog goda maltid).  Tetta leiddi til tess ad vid nanast misstum af rutunni , heldum vid ad minnsta kosti.  Tegar vid komum ad na i toskurnar a hostelid var okkur tilkynnt ad engir midar hofdu verid keyptir fyrir okkur.  Rutan sem vid gatum tekid var kl 23:30 og var tad sem kallad er almenningsruta.  Vid vissum ekki alveg vid hverju var ad buast, odru en adeins verri rutu tvi midinn var odyrari.  Tegar vid maettum a svaedid var einungis ein stett af folki - cholita konur med varning til ad selja a naesta afangastad.  Taer voru allar med 20 kg a bakinu vafid inn i teppi sem taer bundu svo utan um sig.  Teppin voru oll eins sem gaf til kynna ad taer gatu ekki sett varninginn i farangursgeymsluna.  Rutan var tvi pokkud af tessum konum sem annad hvort satu ofan a, eda med dotid sitt - tad var tvi litid plass fyrir adra.  Tegar vid gengum inn i rutuna voru tar gamlar konur sem hofdu miklar ahyggjur af okkur og hrugudu a okkur nokkrum flisteppum.  Vid hlogum heilmikid ad teim og fannst tetta algjor otarfi, annad kom to a daginn tegar leid a nottina.  Tad var iskalt i rutunni tratt fyrir ad vera i sokkabuxum (Asi lika) og lopasokkum.  Marta fekk godan felagsskap tar sem eini gamli kallinn i rutunni lenti vid hlidina a henni.  Hann hugsadi vel um hana og vafdi utan tau tvo nokkrum teppum.  Vid svafum tvi mun betur i tessari rutuferd en i morgun odrum og upplifdum i leidinni nyja og skemmtilega hlid af Peru.

Her er buid ad vera bongoblida og vid buin ad njota hennar vel.  Vid byrjudum daginn a hafragaut a la Asi tvi vid erum komin med leid a braudi med smjori eda sultu, sem er alltaf i bodi a hostelunum og skelltum okkur svo i heilnudd oll trju saman.  Erum tvi buin ad hvila okkur vel fyrir lokakafla ferdarinnar.  A morgun tekur vid 4 daga ganga til Machu Pichu (Inkarustir) og tegar vid komum til baka liggur leid okkar til Pisco og tadan til Lima.   

Vid bidjum kaerlega ad heilsa heim i bliduna og latum vita sem fyrst af okkur.  

3 hjol 

Beljuostur og Naggrisir!!

Ja godan daginn godir halsar, tetta er Asi sem talar.
Eg hef verid ad fa einkaskilabod sidustu vikur um ad bloggid hafi farid dalandi eftir ad eg setti inn faerslu herna sidast. Tad er tvi kominn timi a ad rifa tetta upp ur skitnum og setja inn eina alvoru faerslu.

Tad sem hefur drifid a okkar daga undanfarid er margt og fjolbreytilegt. Vid vorum verdurteppt i 3 daga i Rurrenabaque (frumskogarsmabaenum), gafumst upp a ad bida eftir flugi og tokum 18 tima rutu til La Paz.  Tadan forum vid  yfir til Cobacabana (sem er litill strandbaer vid Lake Titicaka) og renndum svo yfir til Peru og forum i tveggja daga ferd um eyjarnar.

Vid erum akkurat nuna stodd i baenum Puna i Peru og erum nykomin aftur upp a hostel eftir vel heppnada siglingu um Lake Titicaka. Siglingin hofst snemma morguns med vidkomu a litilli eyju (Fljotandi eyjurnar). Eyjan var nu ekki stor, enda er hun sett saman ur einhverju grasi sem vex a vatninu. Okkur fannst tetta nu frekar tilgerdarlegt allt saman, en tarna voru um 40 manns sem attu ad vera ibuar a eyjunni. Eina sem teir gera er ad veida fiska og selja turistum teppi og dot. En madur veit to aldrei.
Naesti vidkomustadur var staersta eyjan a vatninu sem heitir Amantani. Tar hittum vid fyrir fjolskylduna sem vid attum ad bua hja naesta solarhringinn. Vid fengum fjolskyldu sem samanstod af einum afa, einni ommu og barnabarni teirra sem var jafnaldri okkar, en hun sa um allt a tessu heimili tvi afinn og amman voru ordin frekar oldrud. Vid vorum heldur betur satt med okkar feng og bordudum strax vid komuna hadegismat.  Tad var supa i forrett og sidan hrisgrjon, steiktur beljuostur (sem Marta helt ad vaeri naggris-ostur!), 2 tegundur af kartoflum og ekkert ad drekka i adalrett. Eftirretturinn var sidan muña-te sem var svo gott ad stelpurnar voru allan seinni daginn ad leita ad jurtinni sem notad er i te-id, en hun atti ad vaxa villt a eyjunni sem vid heimsottum daginn eftir. En tad er nu onnur saga.
Seinna um daginn var farid i gongu upp a tindinn a eyjunni, en hann stendur i um 4150m haed. Vid erum tvi taeknilega sed buin ad klifra upp a Hvannadalshnjuk sem er haesti tindur Islands.
Hapunktur verunnar hja folkinu var sidan rett fyrir kvoldmatinn. Ta baud stelpan a heimilinu okkur ad fondra til ad stytta okkur stundir. Vid skildum hana allavega tannig en tad var vist ekki alveg tad sem hun hafdi i huga. Hun let okkur hafa stilabaekur og tussliti og vid attum ad teikna myndir eftir kennslubok sem hun notadi til ad kenna bornunum i skolanum stafina i stafrofinu. Hun var ekki lengi ad finna ut hver hefdi mestu teikni-haefileikana af okkur tremur og let mig teikna myndir eftir myndum ur kennslubokinni. Asbjorg og Marta mattu bara teikna tad sem taer vildu a blad (heldu taer allavega). Tetta fannst okkur heldur betur skemmtileg upplifun og stelpan var ekkert litid anaegd med teikningarnar minar.
Kvoldmaturinn tok sidan vid i ollu sinu veldi, graenmetis-supa i forrett og graenmetis-supa a diski med karfoflum og hrisgrjonum i adalrett. I eftirrett var sidan bodid upp a muña-te. Morguninn eftir var sidan siglt yfir a adra eyju og tadan aftur til Puno.

Tessi ferd verdur lengi i minnum hofd, ta serstaklega fyrir taer sakir ad loksins eru stelpurnar komnar med eitthvern lit eftir stanslaus solbod a medan siglingum a milli eyjanna stod. Tu tarft to ekki ad hafa neinar ahyggjur af tessari keppni Almar, tu ert longu buinn ad vinna! Eg er samt sem adur ennta med mestu brunkuna, enda er hun mer i blod borin eins og flestir vitaJ

Annad kvold er ferdinni sidan heitid til Cusco, svo eg reikna med ad tid heyrid i okkur naest tar. En tangad til bid eg bara ad heilsa ollum heima og hafid tad sem allra best!

Kv. Asi Pals

P.s. Munid bara ad vid erum alltaf eitthverstadar!

Tilkynningarskyldan

Vid erum komin til Peru!
Strax a morgun forum vid i 2 daga ferd um Lake Titicaca, megum engan tima ad missa tar sem einungis 2 vikur eru eftir af ferdalaginu okkar. Otrulegt hvad timinn er fljotur ad lida.

Asi lofar massa-faerslu um leid og hann stigur aftur a fast land.

 Tangad til naest!  

Vedurteppt i Rurrenabaque eftir frabaera frumskogarferd

Vid erum buin ad komast ad tvi, ad flugkerfi Boliviu er ekki mjog areidanlegt.
Kl. half 7 um morguninn vorum vid kominn upp a flugvoll i La Paz tilbuin ad fljuga til Rurrenabaque tar sem ferdin okkar atti ad hefjast kl. 11. Tar var okkur sagt ad vegna vedurs vaeri ekki haegt ad fljuga um oakvedinn tima og tvi ekkert ad gera nema ad bida. Tylltum okkur a kaffihus tar sem vid hittum adra ferdalanga i somu sporum og vid vorum. Tetta voru 3 israelskir drengir, allir fyrrverandi hermenn. Teir kenndu okkur margt um landid sitt og menningu sem og mjog skemmtilegt spil sem hjalpadi okkur ad drepa timann.
Vedrid skanadi og vid komumst i loftid kl. 12:30.  Skithraedd um ad vera buin ad missa af ferdinni brunudum vid inn i baeinn a motor-taxa(motorhjoli) en til allrar hamingju hafdi verid bedid eftir okkur. Svo okkur var droslad i motorknuinn kano og vid sigldum af stad. Ferdin var mjog skemmtileg og tok u.t.b. 3 tima. Tegar a stadinn var komid tok a moti okkur heil hersveit af moskito-flugum sem voru allar aestar i ad bragda a islensku blodi.
Ferdin i frumskoginn var frabaer i alla stadi. Vid gistum i strakofa tar sem moskito-net tjonudu hlutverki utveggja, sofnudum vid dyrahljod og tunglsljos og voknudum vid dyrahljod og solarljos.
Vid duttum ur allri sidmenningu tar sem ekkert simasamband, rafmagn, internet eda adra otarfa hluti var ad finna. Maturinn var mjog ferskur og godur og starfsfolkid alveg frabaert. 
Hapunktur ferdarinnar var gonguferd um skoginn sem endadi vid stort vatn. Tar forum vid uta vatnid i kano (Asi stod sig mjog vel vid rodurinn). Tad fyrsta sem tok a moti okkur var rIsastor krokodill sem synti i rolegheitunum fram hja okkur. Tegar ut a mitt vatnid var komid voru veidafaerin tekin upp og vid veiddum pyranafiska. Tad er vaegast sagt mjog olikt teirri veidimennsku sem vid erum von heima! A leidinni til baka turftum vid ad fara mjog haegt yfir, alveg medfram bakkanum tar sem ut a midju vatninu var u.t.b. 10 m long anakonda. 
Vid gerdum margt fleira skemmtilegt; bjuggum til skartgripi ur fraeum, saum apa, dadyr, skordyr, fugla o.fl. og endudum svo a 5 klst. langri morgungongu tar vid lentum i mestu rigningu sem nokkud okkar hefur lent i. Tetta var eins og ad standa undir volgri sturtu.

Nuna erum vid komin til baka i sidmenninguna, vedurteppt i 25º hita og vonumst eftir ad geta flogid til La Paz a morgun. Her er enginn hradbanki en tar sem vid erum svo snidug hofdum vid tekid med okkur naegan pening. Her er litid ad sja og gera en vid nytum timann i ad hvila okkur fyrir aframhaldandi aevintyri.

Myndirnar eru a leidinni inn a netid, en tad gengur oskop haegt tar sem netid her er mjog lelegt.
Vonumst til ad naesta faersla komi fra Lake Titicaka, en lofum to engu tar sem voldin eru oftar en ekki hrifsud ur okkar hondum.

Bestu kvedjur, 3 hjol.

Engar ahyggjur, vid erum alltaf einhversstadar

Heyrst hefur ad einhverjir heima a froni hafi verid ad farast ur ahyggjum vegna litilla fretta af okkur. Tad voru to otarfa ahyggjur tar sem vid hofum tad afskaplega gott her i Boliviu. Timinn er mjog afstaedur og lidur a allt odrum hrada her hja okkur en hja ykkur. Okkur finnst orstutt sidan vid skrifudum sidustu faerslu, en tad er to ekki alveg marktaekt tar sem heilu solarhringarnir hafa farid i rutuferdir og a milli tess erum vid i stortaeku menningarsjokki.
En her kemur loksins ny faersla, og tad er sko fra nogu ad segja!

Eftir naeturlanga rutuferd ad landamaerum Boliviu stigum vid ut ur rutunni og vid okkur tok nistingskuldi. Vid tokum okkur godan tima i ad fa yl i kroppinn adur en vid roltum yfir landamaerin. Vid gengum bokstaflega inn i nyjan heim.
I miklu flyti akvadum vid ad stokkva upp I naestu rutu til Uyuni, en hefdum to kannski att ad taka tvi rolega I einn dag eda svo. Ekki nog med ad vera buin ad eyda halfum solarhring I ferdalag ta var likaminn I algjoru sjokki, kominn I 3200 m haed og tann kulda sem tvi fylgir. En vid islensku vikingarnir letum tetta ekki a okkur fa og heldum okkur vid fyrirfram akvedna aaetlun. Hminlifandi yfir ad hafa nad einu rutunni sem faeri tennan dag gleymdum vid ad gera rad fyrir mat og drykk. Vid huggudum okkur to vid tad ad tessi rutuferd yrdi einungis 5 klst.
Annad kom to I ljos.
I trodfullri, eldgamallri rutu
–I ollum fotunum okkar til ad verjast frostinu, svo kom solin upp….
–Med allan farangurinn I fanginu
–Hvorki vott ne turrt
–A veg sem telst ekki einu sinni slodi
-9 klst. en ekki 5 eins og okkur var sagt
-Ekki haegt ad lofta ut tvi ta fylltist rutan af ryki
–Svefnskortur, naeringarskortur, surefnisskortur og hafjallaveiki!

Vid erum to heil a hufi og ekki haegt ad segja annad en ad Bolivia hafi komin mjog skemmtilega a ovart I alla stadi!

Uyuni er lidit torp sem er I 3600m haed. Tar neyddumst vid til ad tyggja cocalauf og klaedast lamaull til ad halda heilsu. Vid forum I dagsferd og skodudum staerstu salteydimork heims sem er tar rett hja. Tad var alveg mognud upplifun og myndirnar, sem munu vonandi komast inn fljotlega, munu lysa tvi mun betur en vid getum sagt fra.

Tad sem einkennir tetta land eru konur I skraepottum pilsum, med flettur I harinu, kuluhatt sem rett tollir a hausnum og sjol I skaerum litum a oxlunum sem taer nota til ad bera alls kyns hluti a bakinu, allt fra graenmeti til ungabarna.
Her eru engir supermarkadir heldur eru solubasar ut um allt og folk selur alla ferskvoru a gotunni. Tad er tvi vaegast sagt mikid lif alls stadar sem madur fer.
Ad vera her er oft eins og ad hafa stigid nokkur hundrud ar aftur i timann. Allt er mjog vantroad og her er mikil fataekt. To er folkid her mjog hjalpsamt og vingjarnlegt.
I dag liggur leid okkar i frumskoginn og aetlum vid ad dvelja tar 3 daga.
Segjum ykkur fra frumskogaraevintyrunum tegar vid komum til baka. Nu verdum vid samt netlaus i trja daga og munum ekki geta latid vita af okkur.
Bestu kvedjur

Faranlega frabaert!

Margt skemmtilegt hefur drifid a daga okkar sidan vid skrifudum sidast.  Tad gekk heldur betur brosulega ad komast fra Cafayate eins og svo oft adur tegar vid yfirgefum stadi.  Vid aetludum ad taka rutu til Salta kl 13:00.  Voknudum tvi snemma, leigdum okkur hjol og aetludum ad hjola ad fallegum utsynisstad.  Tad var svo mikid mistur yfir dalnum ad ekkert var ad sja.  Vid heldum tvi af stad i ostaverksmidju tar sem vid fengum tur a spaensku um allt ferlid - fra geitunum ad ostunum.  Satt med morguninn forum vid nidur a rutustod tar sem vid komumst ad tvi ad einungis voru 2 saeti laus.  Vid turftum tvi ad bida til kl 18:30, med allt okkar hafurtask og engan samastad.  Tetta blessadist to allt saman.  Vid fengum ad geyma toskurnar a rutustodinni og lobbudum a utsynisstadinn sem var alveg tess virdi.  Sol, hiti og vin-is gerdu tad ad verkum ad vid attum mjog godan dag.  

 

Vid hefdum aldrei getad imyndad okkur fyrirfram hversu andlega erfitt en troskandi svona ferdalag er.  Vid bjuggumst bara vid skemmtilegheitum og miklum upplifunum.  Ad vera stanslaust a ferdinni, med engan fastan samastad og allt lif sitt i einum bakpoka er otruleg tilfinning.  Tu hefur ekkert til ad skilgreina tad hver tu ert.  Ekkert af tvi sem vid kollum heima, sem felur i ser folkid titt, hlutina, fotin, umhverfid, rutinuna, hefdirnar og tad mikilvaegasta; hlutverkin.  Her stoppar madur tad stutt a hverjum stad  ad omogulegt er ad verda hluti af samfelaginu, fa hlutverk og allt sem vid notum til ad skilgreina okkur sjalf.  Tad eina sem tu situr uppi med ert tu sjalfur; berskjaldadur.  Tad tok okkur nanast manud ad skilja af hverju okkur hefur lidid svolitid skringilega hingad til to svo ad allt se buid ad vera mjog skemmtilegt og ganga vel.  Vid vorum lika ad uppgotva ad vid hofum hunsad torf okkar fyrir einveru.  Tad hafa allir torf fyrir ad vera einir af og til, sama hversu frabaeran felagsskap tu hefur.  Vid fundum ad i stad tess ad vera jafn opin og til i ad kynnast nyju folki ta vorum vid oll farin ad draga okkur til baka og fordast otarfa areiti.  Okkur fannst mjog gott ad komast  ad tessu og tetta gefur okkur nyjan vinkil a ferdina.  Tad kom skemmtilega a ovart hversu andlega troskandi tessi ferd mun vera auk tess ad vikka sjondeildarhring okkar.    

 

I dag er sidasti dagurinn okkar i Argentinu og honum verdur varid i ad heimsaekja sofn, kirkjur, kaffihus og ut ad borda.  Aetlum a safn tar sem mumiur barna sem fornad var fyrir Fjallagudina af Inkum.  Sidasta likid fannst arid 1999 og er af 15 ara stulku sem fraus i hel a toppi fjalls.  Tar sem kuldinn er svo mikill ta hafa likin oll vardveist mjog vel.  Argentina verdur kvodd med stael, vid aetlum a Peña, tad er veitingastadur tar sem er lifandi tjodlagatonlist og danssyning ef vid erum heppin.  A midnaetti stigum vid upp i rutu sem mun bera okkur ad landamaerum Boliviu.  Strax i fyrramalid er ferdinni heitid i heimsins staerstu salteydimork, Uyuni.  Planid er ad fara tadan til La Paz, hofudborgar Boliviu.  Hun liggur i taeplega 4000 m haed og er tvi haesta hofudborg i heimi.  Tar munum vid eflaust turfa ad tyggja kokalauf til ad fordast haloftaveiki.  Bolivia er mun fataekari og vantroadri en baedi Argentina og Brasilia og vid vitum i raun ekki vid hverju er ad buast.  Vid erum tvi yfir okkur spennt fyrir framhaldinu.  Vid hofum ekki miklar vaentingar til netadgengis en latum to vita af okkur eins fljott og mogulegt er. 

Sidustu kvedjurnar fra Argentinu.

3 hjol

 

 

Hafragrautur og indjana-rustir

Eftir manadar ferdalag er heimtrain farin ad koma i ljos.....okkur er farid ad langa i islenskan heimilismat. Tad sem kemst naest tvi er hafragrautur a la Asi (ommu a siglo) og tunfisksalat i nesti.
Folkid herna er mjog hissa a okkur ad nenna ad elda i oll mal. Hefdin hja flestum ferdalongum sem vid hofum hitt er ad fa ser braud med karamellu i morgunmat og fara ut ad borda a kvoldin.

Cafayate, baerinn sem vid erum i nuna, er eins konar Siglufjordur Argentinu. Her bua 12 tusund manns en samt er smabaejar filingurinn rikjandi. Tad koma mjog margir turistar hingad, adallega til ad skoda vinekrurnar og natturuna i kring. Samt sem adur hefur baerinn nad ad halda sinum upphaflega smabaejar sjarma og tess vegna lidur okkur mjog vel herna.
Vid gistum a mjog skemmtilegu og heimilislegu hosteli tar sem baedi eru erlendir og innlendir ferdamenn; skemmtileg blanda af folki sem ferdast a somu forsendum og vid. Fyrsta kvoldid okkar tokum vid tatt i "Asado" sem er grillveisla ad haetti Argentinubua. I bodi var mikid af alls konar kjoti, salat, braud og nog af raudvini (4,5L flaska sem kostadi taepar 1000kr).

I gaer var heitasti dagur ferdarinnar hingad til. Vid eyddum deginum i ad skoda vinekru, borda is og skoda indjana-rustir. Vid forum a upplysingamidstod til ad fa upplysingar um hvernig best vaeri ad komast ad rustunum. Tar var okkur sagt fra skipulagdri ferd en tar sem vid erum sjalfstaedir Islendingar sem eru ad spara pening akvadum vid ad fara a okkar eigin vegum. Vid fengum upplysingar um rutuferdir fram og til baka sem voru ekki mjog tidar. Tad eina sem var i bodi var ad fara kl 16 og fara til baka kl 18. Madurinn sagdi ad tetta vaeri naegur timi til ad skoda rustirnar tratt fyrir ad tad taeki klst ad keyra hedan og ad rustunum. Vid skelltum okkur upp i rutu en stoppistodin okkar gleymdist og tvi var okkur hent ut a veg stuttu seinna i midri audn. Vid byrjudum ad labba i att ad afleggjaranum og tar komumst vid ad okkar bidi 5km ganga. I steikjandi hita med ekkert vatn orkudum vid af stad. Tad tok klst ad labba afleggjarann svo augljost var ad vid myndum aldrei na rutunni til baka. Folkid i midasolunni logdu sig oll fram vid ad adstoda okkur en tad var litid annad i bodi en ad bida eftir naestu rutu sem kom kl 23:30. Vid saum fram a mjog langa bid i myrkri og kulda med hvorki vott ne turrt.
Tegar vid vorum nybyrjud ad skoda rustirnar (sem voru ekki mikid meira en nokkrir steinhladnir veggir) heyrdi Asbjorg utundan ser talada fronsku. Tad voru 2 strakar sem voru a leid til Cafayate svo vid fengum far med teim. Tratt fyrir ad rustirnar hafi ekki verid mikid fyrir augad var dagurinn mikid aevintyri. Vid lobbudum i mjog fallegu umhverfi, raud fjoll og kaktusar tar sem villtir asnar og lamadyr attu leid hja. Vid vorum mjog satt med ad hafa komist heim fyrir myrkur og heil a hufi. Eldudum okkur dyrindis maltid, logdumst treytt a koddann og svafum eins og ungaborn.

I dag var planid ad leigja okkur hjol og skoda natturuna i kringum baeinn. Vedrid setti sma strik i reikningin, sandrok og yfirtyrmandi hiti, svo frestudum tvi um einn dag. Sloppudum af i dag og hlodum batteriin fyrir morgundaginn, tvi eftir hjolaturinn liggur leid okkar til Salta sem er i 4 klst akstursfjarlaegd.

Aetlum ad reyna ad setja inn fleiri myndir a eftir.

Bestu kvedjur heim i sumarylinn!

3 hjol

Adrenalin-sukk!!

Godan daginn her

Vid erum ad na okkur nidur ur skyjunum eftir aevintyrid okkar i gaer. Klukkan 8 um morguninn vorum vid tilbuin i slaginn en tar sem allt gerist mjog haegt her ad ta seinkadi leidsogumanninum okkar til 10. Leid okkar la ut i natturuna tar sem okkar beid klettaklifur af bestu gerd. Vid 3 og einka-leidsogumadurinn okkar eyddum hatt i tremur klst i klifur og sig og vid stodum okkur eins og "professionals" svo vid vitnum beint i leidsogumanninn. Vid klifrudum trja klettaveggi, alla med mismunandi taekni og sa sidasti, jafnframt erfidasti, la baedi lodrett og larett svo vid hengum bokstaflega i loftinu (skyringarmyndir koma seinna). Nu erum vid haett i raudvininu og farin a adrenalin-sukk i stadinn:)

Vid erum buin ad hafa tad mjog gott her i Cordoba tratt fyrir ad koma okkar i baeinn hafi verid skrautleg. Vid maettum treytt eftir heillar naetur rutuferd a hostelid sem vid hofdum bokad fyrirfram a netinu. Tar tok a moti okkur madur sem taladi ekki stakt ord i ensku. Hann henti okkur inn dimman gang og inni i herbergi med brotnum glugga, skitugum rumfotum, engum teppum og ljoslausu badherbergi. Vid akvadum ad skoda restina af hostelinu og sja hvort eitthvad betra bidi okkar. Vid reyndum ad spyrja manninn hvort tad vaeri innifalinn morgunmatur en hann rauk i tad ad utbua handa okkur morgunmat tratt fyrir ad klukkan vaeri ordin 13. Tessi dyrindis morgunmatur reyndist vera hvitt eldgamalt braud, sulta og kaffi sem komst ekki inn fyrir okkar varir. Tegar vid forum ad hella nidur kaffinu saum vid hvernig hellt hafdi verid upp a. Kaffi skellt i sigti og heitu vatni hellt i gegn! Okkur leist ekkert a blikuna svo vid tokum ta akvordun ad fara. Madurinn kippti ser ekki mikid upp vid tad, greinilega vanur tvi, brosti bara og sagdi "bueno".

Vid fundum to frabaert hostel, odyrara en hitt og erum mjog satt. Her er frabaer eldunaradstada sem vid hofum nytt okkur i botn. Morgunmaturinn fer ekkert skanandi, er alltaf jafn saetur en vid erum haett ad kippa okkur upp vid tad.

Midad vid tad hversu mikinn sykur Argentinubuar neyta er otrulegt ad teir skuli enn flestir hafa tennur. Teir drekka to allir eins konar te sem kallast Mate sem hjalpar likamanum ad vinna a moti sykrinum. Tar sem te-id er svo rammt verda teir ad fa ser eitthvad saett med svo tetta er alger vitahringur.

Nu vonumst vid til ad fara ad kynnast sveitamenningu Argentinu, leidin liggur til Cafayate sem er litil vinekru baer. Hann liggur i 1600m haed yfir sjavarmali. Tegar svo nordarlega er komid sjast minni evropsk ahrif og menningin likari tvi sem er i Boliviu og Peru. Aetlunin er ad komast a vinekru, bugard, sja indjana-rustir og hitta alvoru argentiska kureka.

Segjum ykkur betur fra tvi seinna,

kaer kvedja
Asi, Asa og Marta

Buenos Aires og med tvi

Asi skrifar:

Komidi sael og blessud kaeru vinir naer og fjaer. Vid erum ennta a ferdinni i Argentinu to svo ad tad lidi oft langur timi a milli blogga hja okkur. En vid skulum reyna ad baeta ur tvi fyrir ykkur.

Vid erum nu komin til borgar sem heitir Cordoba og er naestum tvi akkurat i midjunni a landinu. En ef eg segi ykkur nu adeins fra Buenos Aires ad ta var sko margt sem vid gerdum skemmtilegt tar. Ber tar haest ad minu mati tango namskeid (tar sem eg for alveg a kostum to eg segi sjalfur fra og leikurinni  gaerkveldi med Boca Juniors. Tad var yfirlyst markmid ferdarinnar okkar ad tegar vid kaemum til Argentinu vaeri tad skylda okkar ad fara a tango-namskeid og sidan a steikhus med alvoru steik og raudvini.
 Mer leist nu eiginlega ekkert a tad fyrrnefnda enda vita flestir sem tekkja mig ad eg mer er aetlad flest annad i lifinu en ad dansa. En tad var ekkert annad i bodi ef eg aetladi komast a leikinn med Boca, ta turfti eg ad fara med stelpunum i tango-tima og tad er eitthvad sem eg se engan veginn eftir. Eg var einn af 3 strakunum og sidan voru um tiu stelpur, sem gera rumlega trjar a mann. Mer leyst nu ekkert a tetta i byrjun tegar kennarinn var ad kenna okkur skrefin en svo kom tetta a endanum og eg var ordinn eins og atvinnumadur tegar timanum lauk, og ekki atti eg i vandraedum med ad hafa ofan af fyrir konunum sem vildu allar olmar dansa vid mig.

Tad eru kanski ekki allir sem vita tad en herna i Argentinu er solarhringurinn adeins odruvisi nyttur en vid tekkjum. Herna er nefnilega bordadur kvoldmatur milli klukkan 9 og 12. Hingad til i ferdinni vorum vid oft alveg buin a tvi snemma kvolds og tvi gekk kkur heldur brosulega ad koma okkur inn i tennan gir, en okkur tokst tad kvoldid sem vid forum a steikhusid. Ta turftum vid reyndar ad sofa til 11 og taka legg milli 6 og 7 tann daginn. Vid atum tvi dyrindis steik ad ganga midnaetti tad kvoldid:)
I gaerkveldi forum vid svo a leikinn med Boca Juniors. Teir eru nu frekar slappir um tessar mundir og topudu audvitad leiknum. En to leikurinn hafi ekki verid sa besti ad ta var tetta hin mesta upplifun ad vera a stadnum. Tetta er allt annad en ad fara a leik i enska boltanum og orugglega vidast hvar i evropu. Syningin byrjadi a tvi ad tad var kastad orugglega tusund klosettrullum yfir markid hja gestalidinu, tad var sungid og trallad allan timan to svo ad Boca hafi tvisvar lent undir. Sidan i seinni halfleik var kveikt a kulu blysum allstadar i stukunni og allt vard geggjad. Tannig eg maeli hiklaust med tvi ad ef eitthver a leid i gegnum Buenos Aires ad kikja a leik herna!

Mer langar lika ad segja fra tvi hvernig tad er ad ferdast med tveimur konum. Tar sem taer eru badar frekar stjornsamar ta er eg ekkert ad skipta mer of mikid af, t.d. tvi hvad er i matinn og svona. Taer taka tad oftast ad ser ad elda og eg se ta um ad vaska upp og leggja bord, grip reyndar stundum i potta og ponnur ef eg se ad taer eru ad missa tetta ur bondunum.
Eins lika i budinni, tegar taer eru ad velta fyrir ser hvada tegund af jogurti eigi ad kaupa. Ta standa taer og spekulera a fullu i ollum tegundunum og sidan eftir nokkrar minutur er eg spurdur: viltu tessa eda tessa:)
Hins vegar tegar kemur ad tvi ad labba um borgina, mynda hitt og tetta og svoleidis ad ta se eg um tad. Medan taer kjafta og kjafta ad ta leidi eg taer um borgina og segi svo: jaeja, ta erum vid komin. Tannig samvinnan er i fullum gangi herna hja okkur og ekki hafa komid upp miklir hnokrar i samskiptum okkar a milli...ennta.

 Ad lokum langar mig svo til ad oska Katrinu systur minni til hamingju med utskriftina a laugardaginn sidasta. Hun var ad uskrifast sem kennari ur KHI. Til hamingju med tad systir god. Sidan erum vid ad henda inn myndum nuna, tannig myndafiklar eins og Siggi og Gunni geta farid ad anda lettar...og hinir lika:)

 Bestu kvedjur fra hjolunum tremur
Asi Pals